Gdzie się, A gdy uznamy, że to już
niech dobry, " /> Gdzie się, A gdy uznamy, że to już
niech dobry, " /> 


W kawiarni zwanej "seria klęsk" 

Gdzie się podaje łzy na słodko 

Siedzimy razem godzin pięć

Nad jedną kawą i szarlotką

W lokalu tym

Łykamy łzy

O smaku poziomkowym 

Nie trzeba wróżb

Tę miłość już

Na zawsze mamy z głowy



Nie pierwszy raz 

Rozdziela nas

Znów życia brudna rzeka 

Kiedy się znajdziesz

Na jej dnie

To spróbuj na mnie tam 

Zaczekać



W epoce zwanej "seria klęsk" 

Z tronem co czeka na wariata 

W epoce AIDS i sztucznych serc 

Największych armii w dziejach świata

W epoce tej

Po serii klęsk

Sama chodzę po ulicach 

Wiem nadal masz 

Zabawną twarz

A na niej cień księżyca



Nie pierwszy raz 

Rozdziela nas

Znów życia brudna rzeka

Kiedy się znajdziesz

Na jej dnie

To spróbuj na mnie tam 

Zaczekać





  



A gdy uznamy, że to już

niech dobry Bóg

oszczędzi nam tych słów jak nóż

karczemnych słów



tej złości, która supła krtań

i pięści zwiera w siną grań

rozpaczy co ugina kark

i białą sól wyciska z warg



odejdź szeptem w zapomnienie

kot co przemknął chyłkiem po ogrodzie

wiatru w olchach ciche tchnienie

nie kochanek lecz przechodzień



potem będzie bardzo pusto

zanim nas zapomni lustro

nim rozwieje się ta miłość

jakby nigdy nas nie było



więc gdy uznamy, że to już

niech piołun nie zachwaści dusz

kalendarz się obróci dnem

i koniec będzie tym pierwszym dniem



więc gdy uznamy, że to już

kochany mój

bądź blisko mnie jak anioł stróż

jak anioł stróż przy mnie stój



potem odejdź w zapomnienie

kot co przemknął chyłkiem po ogrodzie

wiatru w olchach ciche tchnienie

nie kochanek lecz przechodzień



więc gdy uznamy, że to już

niech piołun nie zachwaści dusz

kalendarz się obróci dnem

i koniec będzie tym pierwszym dniem



więc gdy uznamy, że to już

kochany mój

bądź blisko mnie jak anioł stróż

jak anioł stróż przy mnie stój